Güllerin Efendisi

[karayusuf]

Bizim Salavat Getirmemizle Cenab-ı Allah Peygamberimiz
Üzerine
Rahmeti ve Selamı İndirir mi?

Resul-ü Ekrem (sav) büyük hayırların, yümünlerin, bereketlerin
temelinde bir nüve  gibidir. O size, doğru yolu gösteren, dosdoğru
çığırı açan, sırat-ı müstakîme delalet eden yanılmaz,
yanıltmaz bir rehber, bir müktedâ-yı küll'dür.

Bu nurlu yolda, insanları zulmetten nura çıkarmaya vesile olan O
Zât'a, bu nurlu yolda yürüyen herkesin sevabından bir hisse
verilecektir. "es-sebebu kel fail" sırrınca ümmetinin işlediği
hasenâtın bir misli Onun defterine kaydedilecektir.

Makam-ı Mahmut'un Sâhibi olan Resulü Ekrem'in (sav) vefatiyle
defteri kapanmayacak, yığın yığın hasenât, Sâlih amel devamlı
Onun defterine kaydolacak; makamı büyüdükçe büyüyecek, salahiyet
sınırları genişledikçe genişleyecek -ve İnşallah- her gün,
ümmetinden daha geniş kitlelere şefaat etme hakkını kazanacaktır.


Binaenaleyh, bu meseleye değişik iki zaviyede ele almak icap eder:

Birincisi, bizler Resul-ü Ekrem'e (sav) salâtü selâm okumakla,
ahd-ü peymanımızı yeniliyor ümmet olma isteği ile kendisine
müracaat ediyoruz. Yani "Seni andık, seni düşündük; Hakkın senin
kadrini yüceltmesi için dua ve dilekte bulunduk" diyor ve dehalet
ediyoruz. İşin bu yönüyle bizim dualarımız, "Makam-ı Mahmut'un"
Sâhibinin (sav) makamını yükseltmesi niyetiyle yapıldığından,
Onun (sav) şefaat dairesi genişlemiş oluyor. Böylece daha çok
kimseler o şefaat dairesinden istifade edebiliyorlar.

İkincisi, bir kişinin Peygamberimizin (sav) hakkında, Onun kadir ve
kıymetinin yükselmesi istikametinde yapacağı dua, kendisinin, Onun
himâyesi altına girmesine vesile olması içindir. Böylece, o kişi
hakkında şefaat dairesi vüs'at kazanmış oluyor. Binaenaleyh,
salâtü selâma Efendimizden (sav) daha çok ona biz muhtaç
bulunuyoruz. Müracaatımızla mevcudiyetini, büyüklüğünü
kabullenmiş ve küçüklüğümüzü, hiçliğimizi ilan etmiş
oluyoruz. Devletini büyük tanıyıp yardım için ona müracaat eden
kimse gibi, biz de, aczimiz ve fakrımızla beraber, şiddetli ve çok büyük
bir günün endişesiyle şimdiden sarsılmışlık içinde,
melce ve menca olarak Resul-ü Ekrem'e (sav) dehâlet ediyor, arz-ı
ihtiyaç ve arz-ı halde de bulunuyoruz.

Cenab-ı Hak Şefâat-ı Uzmâ Sahibi Muhammed'in (sav) şefaatına
bizi mazhar eylesin.

Bu işin beşaretini de arz edeyim. Deniliyor ki, her Peygamberin kendi
ümmetine verdiği bir şey vardır. Efendimiz (sav) buyurmuştur ki:
"Ben, ümmetime vereceğimi, Ahirete sakladım. O da şefaatımdır."